Ο Τρελός Λαγός

Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες

Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
άνοιγε η νύχτα
στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός
έφεγγε ο κόσμος

Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός πρήσκονταν η γλώσσα βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός θάνατος στο στόμα

Μίλτος Σαχτούρης

ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΡΕΙΝΟΥ ΝΟΜΟΥ

Μην ξαναπεί κανείς
πως πρόκειται για μια πόλη
άσκημη, ασήμαντη, πνιγηρή.
Με τις πλατειές της λεωφόρους
τη μικρή οδό της Καρυωτάκη
τα πάρκα, τα ξενοδοχεία της
τη φρέσκια βλάστηση των κοριτσιών της
τρεις μέρες τη γύρναγα ξεχνώντας
τις βρισιές, την αγγαρεία, δεν τη χόρτασα.
Και πιο πολύ ήταν (πάνε δέκα χρόνια)
η ανθυπολοχαγός νοσοκόμος δεσποινίς Φ.
που μέσα στο νοσοκομείο αργοπορούσε
τα ωραία μάτια της πάνω στα δικά μου-
για τρεις μέρες δεν ήμουν ο κουρεμένος
ο απόβλητος, ο φαντάρος που τον ακολουθούσε
το χαρτί με το ειδικό του σήμα.
Μην πει κανείς πως η Τρίπολη
είναι μονάχα πρωτεύουσα
ενός ορεινού νομού.

Τίτος Πατρίκιος

Πείρα Αιώνων

Γι' αυτό σου λέω, μην κοιμάσαι: είναι επικίνδυνο. Μην ξυπνάς: θα μετανιώσεις.

Τάσος Λειβαδίτης

Μεσιτείες

Με γυροφέρνει η άνοιξη,
αλλά εγώ άλλη φορά
πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ.
Ας μοιάζει μ' οτιδήποτε το σούρουπο.
Δε θα ποτίζω με το αίμα μου ομοιότητες.
Τα όνειρα που είδα
αποδειχτήκαν ανυπόληπτα:
πήγαν και μ' άλλους ύπνους.

Κική Δημουλά

Καζαμπλάνκα

Ο ουρανός της Καζαμπλάνκα
Βαρύς τρομαχτικός κι ευάλωτος
Σαν τον ωκεανό των επιθυμιών μας
Το μαγικό καθρέφτη των ψυχών
Στιγμή δε σταματά να μας θυμίζει
Τις άπειρες και πιθανές διαδρομές
Που όλοι μαζί ή κι ένας ένας
Παραδομένοι σ' έξαφνους υστερικούς ανέμους
Αμίλητοι σκυφτοί
Θα διαγράψουμε

Γιάννης Αγγελάκας

Επίλογος

Oι στίχοι αυτοί μπορεί και νά 'ναι οι τελευταίοι
Oι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν
Γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια
Aυτοί που θα μιλούσανε πεθάναν όλοι νέοι
Tα θλιβερά τραγούδια τους γενήκανε πουλιά
Σε κάποιον άλλον ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος
Γενήκαν άγριοι ποταμοί και τρέχουνε στη θάλασσα
Kαι τα νερά τους δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός
Nα γεννηθούμε στο χυμό του εμείς πιο νέοι.

Μανώλης Αναγνωστάκης

en face
le pire
jusqu'a ce
qu'il fasse rire

απέναντί σου
το χειρότερο
μέχρι
να σε κάνει να γελάσεις

Samuel Beckett
(μετάφραση Γιώργος Βίλλιος)